Incoterms transport

4 mei 2012

Incoterms 2000De ICC Incoterms (International Commercial Terms) zijn internationaal gehanteerde uniforme leveringsvoorwaarden. In internationale koopovereenkomsten wordt gebruik gemaakt van clausules zoals cif, fob, ex works enz. Deze Incoterms omschrijven de rechten en plichten van koper en verkoper omtrent de levering van verkochte goederen. De huidige Incoterm-clausules vinden hun oorsprong in handelsgebruiken; dus dat wat tussen partijen in bepaalde branches en op bepaalde plaatsen gebruikelijk is.

Omdat de precieze betekenis van zo een clausule plaatselijk kan verschillen en omdat het vaak moeilijk of onmogelijk is om snel uit te zoeken welke handelsgebruiken nu in Frankrijk, China, Zuid-Afrika of waar dan ook ter wereld gelden, heeft de Internationale Kamer van Koophandel (ICC) een “regelwerk” opgesteld – de Incoterms – waarin de rechten en plichten onder de in de praktijk het meest voorkomende clausules worden vastgelegd. Door in een overeenkomst aan de Incoterms – voorbeeld: c.i.f. Rotterdam (Incoterms 2000) – te refereren kunnen partijen het risico van misverstanden aanzienlijk verkleinen. Dit “regelwerk” is voor het laatst in 2000 herzien.

De Incoterms gelden voor koopovereenkomsten, niet voor vervoerovereenkomsten. Ze regelen verder slechts een aantal punten waaronder onder meer leverings- en betalingskwesties, de risico overgang, de douaneafwikkeling, de verdeling van kosten. Geen onderwerp van de Incoterms zijn de zo belangrijke vragen beteffende de eigendomsovergang, nakoming en aansprakelijkheid. Er zijn dertien Incoterms. Deze kunnen worden ingedeeld in vier groepen, namelijk een E-clausule, drie F-clausules, 4 C-clausules en vijf D-clausules. De verkoper draagt in stijgende lijn van de groep E tot de groep D meer plichten.

Het afsluiten van de vervoersovereenkomst is bij de E- en F- clausules voor de koper en bij de C- en D-clausules voor de verkoper. Het vrijmaken van de goederen voor export is in beginsel een plicht van de verkoper (met uitzondering van EXW), voor import draagt de koper deze plicht (behalve DDP). Volgens de Incoterms 2000 heeft de verkoper bij FAS nu de plicht om de export te regelen. De koper moet bij DEQ nu de import regelen. Daarmee zijn de Incoterms 2000 aan het principe aangepast dat de verkoper verantwoordelijk is voor de uitvoer en de koper verantwoordelijk is voor de invoer van goederen.

Een belangrijk verschil tussen de Incoterms 2000 en de versie van 1990 is dat de leveringsplicht van de FCA-clausule nu gemakkelijker geregeld is. Terwijl de versie 1990 nog een onderscheid maakt naar de aard van het vervoersmiddel en naar de overeengekomene plaats, geldt nu principieel dat de verkoper de goederen moet leveren aan de vervoerder. Indien de overeengekomen plaats het pand van de verkoper is heeft deze ook de plicht de goederen te laden, anders moet hij ze enkel ter beschikking stellen.

De veranderingen van de Incoterms zijn gebaseerd op wereldwijd onderzoek en het resultaat vormt een nuttig en bruikbaar regelwerk dat van pas kan komen bij het sluiten van koopovereenkomsten waarbij verkoper en koper in twee verschillende landen gevestigd zijn. Voor de punten vervoersovereenkomst, verzekering, levering, overgang van risico’s en kostenverdeling houden de Incoterms verkort het volgende in:

EXW (ex works)
Is een zuiver afhaalbeding. De verkoper levert af fabriek, dat betekent dat hij de goederen alleen maar ter beschikking van de koper moet stellen en ze niet op een voertuig behoeft te laten laden. Tot de levering dient de verkoper alle risico’s van verlies of schade aan de goederen te dragen. De koper is bij EXW verplicht de uitvoerkosten te betalen.

FCA (free carrier)
Hierbij levert de verkoper vrachtvrij tot bij de vervoerder met wie de koper een contract heeft afgesloten. In het geval dat de tussen verkoper en koper bestemde plaats het pand van de verkoper zou zijn moet de verkoper de goederen laden. Anders heeft hij deze verplichting niet. Tot de levering draagt de verkoper alle risico’s van verlies of schade. De uitvoerkosten zijn bij FCA ook voor de verkoper.

FAS (free alongside ship)
De verkoper levert franco langszij het genoemde schip in de overeengekomen haven. Vanaf daar moet de koper een vervoersovereenkomst afsluiten en draagt hij ook alle risico’s van verlies of schade aan de goederen. De verkoper is bij FAS sinds de Incoterms 2000 verplicht de kosten voor uitvoer te betalen.

FOB (free on board)
De verkoper moet franco aan boord van het door de koper genoemde schip leveren. Nadat de goederen de scheepsrailing zijn gepasseerd dient de koper alle risico’s te dragen van verlies of schade eraan. De uitvoerkosten moet de verkoper betalen. CFR (cost and freight) De verkoper moet hierbij de vervoersovereenkomst voor eigen rekening afsluiten. De goederen zijn geleverd als ze aan boord van het schip in de verschepingshaven zijn. Het risico gaat over wanneer de goederen de scheepsrailing zijn gepasseerd in de verschepingshaven. De verkoper betaalt de vracht tot de overeengekomen bestemmingshaven en de uitvoerkosten.

CIF (cost, insurance and freight)
De verkoper sluit hierbij een vervoers- en een verzekeringsovereenkomst. De verzekering dient aan niet meer te voldoen dan aan de minimale dekking. Levering gebeurt aan boord van het schip in de verschepingshaven waar ook het risico overgaat. Vanaf de scheepsreling dient de koper dus alle risico’s van verlies of schade te dragen. De verkoper betaalt de vrachtkosten, de verzekering en de uitvoerkosten.

CPT (carriage paid to)
De verkoper levert vrachtvrij tot een overeengekomen plaats van bestemming. Hij moet dus een vervoersovereenkomst afsluiten. De levering en de overgang van risico’s vinden echter al plaats met levering aan de vervoerder. Als er meerdere vervoerders zijn is de verkoper verplicht aan de eerste te leveren. De verkoper moet de vracht- en de uitvoerkosten te betalen. CPT valt dus te vergelijken met CFR, alleen kan CFR voor zeevervoer en binnenvaartvervoer worden gebruikt en CPT voor elke andere wijze van vervoer, inbegrepen multimodaal.

CIP (carriage and insurance paid to)
De verkoper verplicht zich vrachtvrij inclusief verzekering tot een overeengekomen plaats van bestemming te leveren. Levering en overgang van risico’s vinden al met levering aan de eerste vervoerder plaats. De verkoper betaalt de vracht-, de verzekerings- en de uitvoerkosten. Deze clausule is vergelijkbaar met CIF, maar dan voor elke andere wijze van vervoer dan zeevervoer en binnenvaartvervoer.

DAF (delivered at frontier)
De groep D-clausules behelst aankomstbedingen. De verkoper moet bij DAF franco grens leveren. Hij dient een vervoersovereenkomst tot de overeengekomen plaats af te sluiten. Door het ter beschikking stellen op het gearriveerde transportmiddel aan de grens levert de verkoper en gaat het risico over. De verkoper is verplicht de uitvoerkosten te betalen. De koper betaalt de invoerkosten.

DES (delivered ex schip)
Franco af schip betekent dat de verkoper een vervoersovereenkomst naar de bestemmingshaven dient af te sluiten. De levering vindt in de bestemmingshaven aan boord plaats waar ook het het risico overgaat. De verkoper betaalt de transport- en de uitvoerkosten.

DEQ (delivered ex quay)
Franco af kade. De verkoper dient hierbij de goederen via schip tot op de kade te leveren waar ook het risico overgaat. De kosten voor de uitvoer zijn voor de verkoper. De koper moet onder de Incoterms 2000 nu de invoer betalen.

DDU (delivered duty unpaid)
Betekent dat de verkoper een vervoersovereenkomst naar de overeengekomen plaats van bestemming moet afsluiten. Aan deze plaats stelt hij de goederen niet gelost ter beschikking aan de koper waardoor het risico overgaat. De verkoper betaalt de vervoerskosten tot de overeengekomen plaats en de uitvoerkosten. De invoer van de goederen dient de koper te betalen.

DDP (delivered duty paid)
Betekent franco inclusief rechten. Alleen bij DDP moet de verkoper de goederen inklaren. De verkoper sluit dus een vervoersovereenkomst tot een bepaalde plaats van bestemming af waar hij de goederen geladen aan de koper ter beschikking stelt. Daardoor gaan alle risico’s van verlies of schade aan de goederen over. De verkoper betaalt de vervoerskosten, de uitvoerkosten en de invoerkosten. De DDP- clausule omvat daarmee de meeste verplichtingen voor de verkoper. Er bestaan diverse publicaties waarin het gebruik van de Incoterms nader wordt toegelicht. Alvorens u de Incoterms 2000 gebruikt is het sterk aan te bevelen zo’n publicatie te raadplegen. Het is immers de bedoeling dat verrassingen zoveel mogelijk worden uitgesloten.